The post İletişimin Anahtarı Nedir? appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.

Aramızda ata sözleri ve deyimleri sevmeyenler var mı? Şahsen ben hem seviyorum hem de günlük yaşamda sıklıkla yararlanmaya çalışıyorum. Saatlerce konuşup, sayfalarca yazıp anlatabileceğim her şey, üç beş kelime ile ZİP’leniyor. Ata sözleri ve deyimleri, toplumsal iletişim anlamında en başarılı “Sıkıştırma Programı” olarak görüyorum dersem yalan olmaz. Bu tespitimi bir kenara not ediniz lütfen! 

Misal; Hayvanlar koklaşa koklaşa, insanlar konuşa konuşa anlaşır… 

• Hayvanlar koklaşarak, insanlar iletişim kurarak anlaşır… 
• Hayvanlar koklaşır, insanlar PR’laşır… 

Olabilir mi? Eh, belki de oluyor bile. 

Varsayım dünyasından gerçek dünyaya gelecek olursak; evet, Dünya nüfusu 8 milyara, Türkiye nüfusu ise 100 milyona koşuyor. Şimdi pembe gözlükleri çıkaralım. Anlaşmak için kiminle, hangi biriyle konuşacağız? Ömrümüz yetmez. Ya anlaşmamayı tercih edelim ya da bitsin bu ömür bu yolda… Öyle mi? O kadar da değil elbette, tabii ki iletişeceğiz ama nasıl? 

Zeki insan evladı, kitle iletişim araçları adını verdiği ilk unsurları icat etmiş fii tarihte. Lâkin, bu ilk araçların en büyük handikapı eskiye göre daha hızlı ama şimdiye göre iletişimin gecikmeli olarak gerçekleşebiliyor olmasıydı. Mesajın alıcıya ulaşması, açılması, kodlanması, geri bildirimin alıcıdan göndericiye iade olması, orada tekrar açılması falan filan… Epey zaman alıyordu. Ama o durumda bile şanslıydınız çünkü iletişim araçlarına ulaşmak zordu, elbette o da ayrı bir konu… Düşük bir ihtimal fakat yine de sormak istiyorum, telefon için isim yazdıranlar aramızda mı? Yani… 

Yakın tarihten farazi bir örnek; doğuma haftalar kala ana ocağına gelinmiş. Kız çocuk doğacak diye bekleniyor, umutlar bu yönde. O zaman teknoloji yok. Rüyâda görülmüş kız çocuk olacağı, o yüzden de ismi önceden özenle seçilmiş, Rüyâ konmuş. Doğum olmuş, çok şükür herkes sağ salim, mutlu mesut… Ancak kız değil erkek çocuk olmuş. Kısmet o ya, baba da doğuma son yüz metre kala iyi bir iş fırsatı bulmuş ve altı aylığına çalışmaya yurt dışına gitmiş. İyi mi? E haliyle, telefon için sıraya yazılmış ailesi. “Çocuğun oldu, gözün aydın. Eşin de çocuğun da iyi. Ama kız değil, erkek oldu. Adını ne koyalım diyorsun?” diye soracaklar. Hadi bakalım… İşte bu tür güçlükler, bir dönem toplumun günlük yaşamına ve hayatın her alanına yansıyordu ve de doğal bir parçası olarak görülüyordu. 

Zamanla iletişim araçlarındaki eksiklikler, kusurlar kapatıldı. İlk dönemlerdeki gecikmeli iletişim, bugün milisaniyeler düzeyine indi. Böylece bu araçlarla artık tüm dünya ile hızlı bir biçimde iletişim kurabiliyoruz. Zaman ve mekân unsurları ortadan kalktı. Video konferanslarla kıtalar arası şirketler yönetiliyor, büyük kararlar alınıyor. İletişimin kendisi de hızlandı, doğal olarak işler de… Evet hız arttı ama iletişim konusundaki diğer sıkıntılar çözümlendi mi dersiniz? Yoksa yenileri mi eklendi? Zaman ve mekân sorunlarını çözen, iletişim araçlarını neredeyse kusursuz hale getiren insanlık, bu kez birbiriyle sağlıklı ve kaliteli olarak iletişim kuramaz oldu. Anlaşmazlıklar arttı, yanlış anlaşılmalar, anlaşılamama ve çatışma sorunları doğdu. İletişimsizlik diye bir kavram var artık hayatımızda. Hatta iletişim psikolojisi üzerine konuşuyoruz. Adeta biri marstan, diğeri venüsten iki farklı tür gibi… Niye mi? Eh çoğunlukla ‘iletici’ boyutunda kalır olduk da o yüzden. Tabii alıcılar da eksik kalır mı, onlar da çoğunlukla ‘-mış’ gibi davranır oldu. Hadi bakalım! 

Üniversite yıllarımda aldığım bir iletişim dersinde, çok sevdiğim ve hâlâ severek takip ettiğim bir profesörün sözü bugün de aklımda; “İnsanlar çoğaldıkça iletişimin önemi artacak. Halkla ilişkilere duyulan ihtiyaç, toplumda ve organizasyonlarda giderek çoğalacak.” İşte şimdi tam da böyle bir dönemdeyiz ve bu dönem kısa süreceğe de benzemiyor. Belki de yeni bir iletişim çağının başlangıcı. 

Yönetici Özeti der ki: 

“İşler artacak” iması ile ellerini ovuşturarak ortalarda mezurası ile gezen ve bir kısmımızın çocukluğuna damga vurmuş Red Kit’in yan karakterlerinden biri olan mezarcı “Mathias Bones” gibi hissetmemek lâzım! 

Yazının başlığındaki transistör biziz, yani PR’cılar. Yani iletişim dünyasının önemli devre elemanlarından biri. Bizler iletişimciyiz, halkla ilişkileri bilenler biziz. Velâkin, iletişim kurmak gerçekten önemli. İstersen bireysel, istersen toplumsal veya kurumsal düzlemde, farketmez. Fakat bu iletişimin kalitesi, tek yönlü olarak gerçekleşip gerçekleşmediği, amacının doğru olarak saptanması, iletilen mesaj vb. gibi temel konular da çok çok önemli. İletici boyutundan, iletişimci boyutuna atlamak, kuracağımız iletişimde de istekli olmak lâzım. İletişimin gerçekleşmesi için ilettiğimiz mesajın, karşımızdaki insanlarda yarattığı duygu durumu nedir? Ne gibi düşüncelere yol açmıştır? gibi konuları da analiz etmek ve gerçekten dinlemesini bilmek lâzım. Sonraki turda da topladığımız tüm geri dönüşlere göre; gerekiyorsa iletişimimizi, tonumuzu, mesajımızı, kanalımızı revize edip yolumuzda buna göre ilerlemek… 

İşte bu ‘lâzımları’ tamam edebildiğimizde, ancak o zaman iletişiyor olacağız. İşte o zaman, bizler de iletişimi hakkıyla gerçekleştirebileceğiz. 

The post Transistör 4.0 appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.

“Ülkemiz için bir markaya, sosyal marka değeri katabilmenin yolu hayırseverlikle açılmıştır” dememiz yanlış mı olur? İletişim profesyonelleri olarak üzerine dirsek çürüttüğümüz markalaşma / marka yönetimi süreçlerindeki değer yaratma / sahiplenme çalışmalarının geçmişi, hayırseverlik temeline dayanır. Bugün “Kişisel Marka” yönetiminde halen başarı ile işleyen bu yöntem, kurumsal düzlemde hem kurumsal hayırseverlik hem de kurumsal sosyal sorumluluk çalışmaları olarak kol kola yürütülür.

Kadife sesli, kara kız!

“Ben Safiye… Safiye Ayla. Mustafa Kemal Paşa’nın “Kadife Seslisi”… İsmet Paşa’nın “Kara Kız’ı”. Ben yapyalnız bir adem kızıydım. Benim gibilere yardım etmeye kendimi adadım…”

Evet, bu adanmışlık Safiye Ayla’nın yıllar süren başarılı sanat hayatından kazandığı tüm mal varlığını “Memleketin en büyük ihtiyacı eğitimdir” diyerek Türk Eğitim Vakfı’na (TEV) bağışlamasıyla devam eder.

Safiye Ayla ’yı benim için diğerlerinden farklı kılan şey neydi?

Gözümüzü uzaklara dikmenin hiç lüzumu yok! Geçmişini bilmeyenler, geleceğini inşa edemiyor. Bu sadece toplumlar ve bireyler için değil, herkes için ve tabii ki markalar ve şirketler için de geçerli.

Cumhuriyet tarihimiz bizlere, yeni nesillere ışık tutacak, yön verecek yaşanmış gerçek hikâyelerle dolu.

Safiye Ayla Targan, döneminde markalaşmış ve yaptıkları ile kişisel markasına katma değerler sağlamış, ardından da sosyal bir marka haline dönüşmüş ve de yeri her geldiğinde gururla anılması gereken önemli bir isimdir. Hem aramızdan ayrılışının 20. yılı olması hem de sosyal markalaşma sürecinin değer yaratımındaki bireysel başarısı ve bizlere örnek teşkil etmesiyle öne çıkar. Youtube’da, TEV tarafından onun adına hazırlatılmış mini belgeselin bir özeti bulunuyor. Zaman ayırıp izlemenizi öneririm.

Safiye Ayla Targan önemli, çünkü o öksüz olmasına, yoksulluk içinde büyümesine rağmen yılmadan başarıya ulaşmış ve bu yolda kazandıklarını yine toplumla paylaşmış, gerçek ve örnek bir yaşam öyküsüdür. Safiye Ayla;

• Sahneye çıkan ilk Türk kadın solist,
• Eşi Şerif Muhiddin Targan ile Türk Sanat Müziği’ne unutulmaz katkılar yapmış bir idealist,
• Çağdaş Türk Kadını’nın vücut bulmuş hali,
• Türk gençliğinin eğitimi için yaptığı bağış ile dokunduğu gençlerle ülkesine en büyük hizmetlerden birini yapmış bir hayırsever ve vatanseverdir.

1998 yılı başında aramızdan ayrılan Safiye Ayla Targan’ın burs fonundan 1968’den bugüne kadar yararlanan öğrenci sayısı 650’nin üzerinde… Yüzde 60’ı kız olan öğrencilerden 98 tanesi halen burs alıyor. Öğrenciler Türkiye’nin çeşitli illerindeki 52 üniversitenin güzel sanatlar, iletişim, konservatuar, eğitim, sinema & televizyon, mühendislik gibi bölümlerinde okuyorlar.

Safiye Ayla Targan’lar bitmiyor…

Sanat Güneşi’miz Zeki Müren, Sadri Alışık Onur Ödüllü, tiyatromuzun incilerinden Macide Tanır, Türk radyo reklamcılığının önderlerinden, Sedef Reklam, Miba ve Ebru Reklam Ajanslarının kurucusu Türkân Sedefoğlu, yine Türk tiyatrosunun unutulmaz isimlerinden Nir Asuman Arsan ve kardeşi Yaşar Madalet Arsa… Kendi alanlarındaki bu markalar TEV’in diğer bağışçıları arasında…

Sosyal Marka Nedir, Ne Değildir?

Son zamanlarda ülkemizde ‘Sosyal Marka’ denildiğinde, her ne hikmetse ‘sosyal medyada “Account” açan, bir ajansla çalışan, influencer etkinlikleri gerçekleştiren, haftalık çekilişler düzenleyerek takipçilerine TAG’leme karşılığı hediyeler dağıtan marka’ algısı var… Aman dikkat gençler! Sosyal marka olmak ayrı, sosyal medya markası olmak ayrı konulardır. Sosyal medya, sosyal markanın mesajlarını iletmek için kullandığı kitle iletişim kanallarından sadece biridir. Sosyal marka, içinde bulunduğu toplumun gelişimi için yatırım yapan markadır. Sosyal marka kavramının sosyal medyadan gelmediğini, sürdürülebilirlik, hayırseverlik ve kurumsal sosyal sorumluluktan köklendiği realitesini, iletişim panomuzun en üstteki yerine tekrar sabitleyelim ki, yel eserse yine düşmesin!…

Şimdi, “Sosyal Marka” konusunu açmadan, önce “Marka değeri nedir?” sorusuna fast food bir cevap vereyim. Çok özetle ve kestirme bir yoldan ‘o markanın bugünkü finansal değeri’ diyebilirim. Kimilerine göreyse şirketin ‘borsadaki değer karşılığı’ markasının değerini veriyor. Mevzu bahsimiz olan bu “Değer” afâki kriterlere göre değil, uzmanlarının bu iş için geliştirdiği formüller çalıştırılarak, hesap makinesinden arşa yükselen ‘şakır şakır’ sesleri eşliğinde belirleniyor.

Şimdilik bu değer tanımlamasını bir kenara koyalım…

Evet, bu işin bizi ilgilendiren kısmı nedir? Elbette ki marka değerinin finansal yönü veya bu hesaplamada kullanılan formülleri değil! Esas olanı, yani ‘o değer’i bize neyin / nelerin sağladığıdır.

Marka Değerleme Uzmanı Yrd. Doç. Dr. Sayın Ali İhsan Özgür Çilingir diyor ki; “Başarılı bir markanın karakteristik özelliği, fonksiyonel ihtiyaçları karşılayan ürüne, çeşitli psikolojik ihtiyaçları da karşılayan ilave değerler ekleyebilmesidir.”

Hah! Burada bir duralım arkadaşlar. Bu ‘ilave değerler’ nedir? Bir büyüteç tutalım…

İÇ SES: – “Yani şimdi biz binlerce çalışanımızın olduğu koskocaaa şirketimizin koskocaaa fabrikalarında, pazarlama, ar-ge ve üretim ekiplerimizin aylarca, kafa patlatarak, binbiiir zorluklarla hayata geçirdiği ürünleri üreteceğiz. Sonra ambalajlayıp bu ürünleri, yoğun rekabet ortamı içinde, tüm Türkiye’ye ve hatta taaa yurt dışı pazarlara satacağız, sonra da bu zorluklarla kalmayarak, bir de yıllarca yatırım yaptığımız markamızın değerini artırmak için başka başka yatırımlar da mı yapacağız? Değer için…

DIŞ SES: – “Evet, durum kesinlikle böyle…”

“Eskiden markadan beklenen sadece vaat ettiği işlevi yerine getirmesi iken bugün tüketiciler, markaların toplumsal duruşunu, çevre konularına nasıl yaklaştığını, hangi tarz sahibi olduğunu bilmek ve daha birçok konuda bilgi edinmek istiyorlar. Eğer marka, olmak istedikleri “kimlikle” örtüşüyorsa onu kendi repertuarlarına alıyorlar, aksi takdirde markayı reddediyorlar…”

Ayrıyeten…

“…Markaların psikolojik, sosyal ve kültürel boyutlarından ayrı bir şekilde incelenmesi mümkün değil. Markaların fiyat ve fonksiyonlarının ötesinde, sınıf ve statü gibi sosyolojik; motivasyon ve alışkanlık gibi psikolojik; zevk ve anlam gibi antropolojik değişkenlerini anlamalıyız. Anlamalıyız, çünkü  markaların kendileri kadar onların bize sunduğu anlamı tüketiyoruz.”

Değerli iletişim ve pazarlama insanı, marka danışmanı Sayın Temel Aksoy’un yalın tarzına daima hayran kalmışımdır. Yukarıdaki alıntıda Temel Bey’in ifade ettiği ve hüüüp diye içimize çektiğimiz çok faydalı bu bilgileri, ben asla aynı yalınlıkta ifade edemezdim. Bu nedenle kendisinden alıntılama yaparak sizler için konuyu desteklemeye ve özetlemeye çalıştım.

Artık üretmek ve marka olmak yetmiyor, çünkü artık bunları herkes yapabiliyor! Artık asıl mesele o marka için değerler üretip / sahiplenip, ‘marka değerini’ nasıl artırabilirim ve farklılaşabilirim? bölümünün altını doldurabilmekte. Adım adım ilerlediğimiz yeni yüzyılda makina parkuruna, binaya, betona ve demire yatırım yapmak yerine, markasının değerine yatırım yapan şirketler çoğalıyor. Çoğalmak da zorunda! Neden mi? Çünkü markalar, doğru değerlerle bezendiklerinde tesis yatırımlarının çok daha üzerinde bir rakama alıcı veya ortak bulabiliyorlar. Ve elbette daha pek çok bonus…

Yani şirketler artık fabrikaları için değil, sadece marka değeri için satın alınıyor. Tüketici olarak bizler bir markayı tercih ederken satın alma kararımızda sadece ürün kalitesine, fiyatına, satın aldığımız reel faydaya göre değil marka değerlerini de göz önünde bulundurarak hareket ediyoruz.

Şöyle düşünelim, misal; kâğıt grubu temizlik ürünleri alışverişinde ürünün doğada çözülmesi, ekonomisi, yaprak sayısı, yeniden dönüştürülmesi, üretiminde sadece ticari amaçla ekilmiş ağaçların kullanımını önemsiyoruz ama ürün üzerindeki xxx vakfına, derneğine, projesine… o markayı tercih ederek yaptığımız xx tl’lik yardımı belki daha da çok önemsiyoruz. Veya aldığımız her ürünün bir fidan olarak ekilmesini… Ödediğimiz paranın bir kısmını da toplum yararına paylaştığı için, o markayla bu noktada bütünleşiyoruz ve o markayı zihnimizde bambaşka bir yerde konumlandırıyoruz.

Yönetici Özeti der ki;

Kefenin cebi yok be kardeşim! Bir söz var, bilirsiniz belki; “Keser gibi değil, testere gibi olacaksın… Hem biraz bana, hem biraz sana.” Anlayacağınız paylaşmadıkça, yardımlaşmadıkça, gençlere, hastalara, çocuklara, eğitime, doğaya… OL – MAAZ.

Haaa! Bu bir al gülüm – ver gülüm hikâyesi de değildir, bilesiniz. Bir aşk, gönül işidir bizimkisi, yönetim anlayışı ve yaklaşımıdır…

Tersi nedir derseniz; sakil durur üzerinde be gülüm, kemer takmadan giyemezsin o pantolonu, hep düşer çekmek zorunda kalırsın… Çekmezsen de bir gün, eee kep düşer, kel görünür alimallah!

Mutlu, keyifli, sağlıklı, dengeli ve güzel işlerle dolu bereketli bir sonbahar dileklerimle…

The post Sosyal Marka’da Safiye Ayla Modeli appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.

İçinde yaşadığımız iş dünyasını, şirketimizi, yaşamımızı, ilişkilerimizi daha iyi yorumlamak, sindirmek, yeni bakış açıları ve yollar keşfetmek, iç sesimizi dinlemek, doğru çözümler üretmek için kaotik ortamımızdan olabildiğince uzaklaşmak her zaman en iyi adımdır. Sıklıkla önerilen ise daha önce hiç gitmediğiniz, tanımadığınız insanların olduğu bir yere gitmek ve doğaya karışmaktır.

Bugün, bedenen olamasa bile ruhen siz de öyle yapın. Yaşadığınız yerden çok uzak bir yerde olduğunuzu ve sık bir orman örtüsünün altında, ağaçların kokusunu hissettiğiniz, denize ya da gölün kenarına yakın bir patikada yürüdüğünüzü hayal edin. Biraz zorlarsanız, kuşların sesini bile duyabilirsiniz. Hatta ara ara elinize bir taş alıp, suda sektirmeyi de ihmal etmeyin!

Şimdi, lütfen zihninizi olabildiğince boşaltın. Doğanın o muhteşem manzarasına bir kez daha bakıp ardından derin bir nefes alın. Kulağınıza şu soruyu fısıldıyorum; “Evet, yerde bulduğum bu marka… Kimin markası?” Ve şimdi gözlerinizi kapatıp cevabını düşünün…

Gemiyi önce kim terk eder?

Gemiyi ilk terkedenlerin çok olduğu bir organizasyon yapısına sağlıklı diyebilir misiniz? Genellikle böyle dağılmalar çoğunlukla krizli ortamlarda, kaosun yoğunlaştığı belirsizlik durumlarında gözlemlenir. Yönetim kademesinin çalışanları ile samimi ve güçlü bir iletişim bağı kurmadığı, amiyane tabirle “al gülüm, ver gülüm”lü zayıf ilişkilerde, çalışanlar arasında bir diyalog ortamının yeşertilmediği, aidiyet duygusunun hissedilmediği ortamlarda gemiyi herkes terk eder.

Filmi geri saralım ve sürece kabaca bir bakalım;

Tıpkı diğer iletişim süreçlerinde olduğu gibi kurum içi iletişimde de nihai amacımız davranış değişikliğini sağlayabilmektir. Yani şirketin iş amaçlarına ulaşmasını sağlamaktır. Buradaki hedef kitlemiz beyaz ve mavi yakalı çalışanlarımızdır. Çalışanlarla kurulan ilişkiler de organizasyonun stratejik hedefleri doğrultusundaki davranış değişikliklerini oluşturmaya veya istenen davranışların devamlılığını sağlamaya yöneliktir.

Grafikte daha kolay bir şekilde analiz edebileceğiniz gibi markayı var edenler, ayakta tutanlar çalışanlar ve o çalışanları koordine eden, organizasyonu yöneten üst düzey yönetimdir. Bu nedenle güçlü ve değerli bir markaya sahip olabilmek için doğru insan kaynakları uygulamaları ile birlikte kurum içi iletişimin en önemli araçlar olduğu unutulmamalıdır.

Çalışanlarımız, velinimetimizdir!

Başta sorduğum sorunun, sizin de artık tahmin edeceğiniz üzere, cevabını verelim:

Bu marka sizin de içinde yer aldığınız BİZ’e aittir. Ne kadar mutlu, güçlü ve motive bir çalışan topluluğu; o kadar güçlü, saygın, dayanıklı MARKA demektir.

Gemiyi ilk terkedenlerin az olduğu, hatta hiç olmadığı bir organizasyon yapısının anahtar kelimesi ise “Sadakat”dir. Birlikte üretip, başarıyı birlikte yakalamanın sırrı da, çalışanlar ile birlikte hareket ederek, BİZ olabilmeyi sağlayabilmektir.

Bu gözlükle iş dünyasına bir kez daha bakmanızı rica ediyorum. Son dönemde artan kurum içi etkinlikler, şenlikler, kutlamalar, artan yan haklar, ödül programları, motivasyon etkinlikleri sizce boşuna mı? Neolitik dönemdeki sert, az konuşan, çalışanlarla iletişime geçmeyen, hatta gözlerinin içine dahi bakmayan, görüldüğü yerde kaçılan patron modeli modern çağda; çalışanlara liderlik yapmaya çalışan, sosyal etkinliklerde yer alan, kahve molalarında ekibi ile sohbet eden, mangal partilerinde üzerine önlüğü giyip kızarttığı köfteleri servis eden yeni bir modele dönüştü. Tüm bunlar, aslında BİZ olabilmenin doğal gereklilikleri. Doğru yönetim, doğru sonuç getirir!

Son olarak; bir tespit daha yapıp, bu sayfayı şimdilik kapatalım. Yine aynı çerçeveden bakmanızı rica ettiğim bir diğer konu, Brand Finance’ın bu ay yayımladığı “Brand Finance Turkey 100 / 2019” raporu. Raporda, Türkiye’nin en değerli ve en güçlü markaları olarak dereceye girenler, sadece finansal değerlemelerden geçmiyor. Raporun ilk sayfalarında, “Marka değerleme raporu nedir?” başlığının altında, hem de ilk sırada “marka ile ilgili şirket içi anlayış” maddesi var.

O zaman ne demekmiş? Marka önce kendi doğduğu habitatta kabul görmeli ve desteklenmeliymiş. Yoksa çok para ödeyip bulduğunuz o slogan, tescilli marka unsurlarınız ve marka kimliği yolda bulanındır, bunu baştan kabul edelim.

Yönetici Özeti der ki;

Ne kadar ekmek, o kadar köfte! İlla rapor isteyenlere; işte rapor, işte araştırma…

Siz markanıza sahip çıkmadığınız, değer vermediğiniz ve onun yaşam ihtiyaçlarına yönelik stratejiler oluşturmadığınız sürece, hiçbir ajanstan ürettiği “en baba creative işlerle” markanızı yaşatmasını beklemeyin.

2018 yılı şirket hasılatlarının hem miktar hem de kur farkı nedeniyle azaldığı bir yıl olmuş ve en değerli 100 markanın toplam değeri bir önceki yıla göre (27,5 milyar dolar) % 28 azalarak 19,8 milyar dolara gerilemiştir.*

Ekonomik olarak zor süreçlerden geçiyoruz, %28 azalış üzücü bir gerileme olarak görünebilir. Moral bozmak yok. İletişim, marka, reklam yatırımlarına devam. Çünkü krizli dönemleri fırsata çevirebilenler, daima orta – uzun vadede en kârlı olanlardır.

* Brand Finance Turkey 100 / Haziran 2019 Raporu – Syf. 8   

The post Bu Marka Kimin Markası? appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.

Bu pasta içinde mecraların aldıkları payların dağılımı ise şu şekilde;
Medya yatırımlarında en büyük payı %47 ile bir kez daha televizyon kuruluşları alıyor. Dijital mecraların pastadaki payı %28,9’a yükselirken, üçüncü sırada %10,3 ile açıkhava reklamları var. 2017 yılında ikinci sırada yer alan basın yatırımları %19 düşerek %9,5 pazar payı ile 2018’de dördüncü sıraya geriliyor. 2018 yılında televizyonlara yapılan medya yatırımı 3 milyar 875 milyon TL olarak gerçekleşirken, dijital mecralara ise 2 milyar 385 milyon TL’lik yatırım yapılıyor.
2018 yılında, dünya genelinde %4,5 büyüdüğü tahmin edilen toplam medya yatırımlarının %41’i dijital mecralara yapılmış. Dijital büyüme de payını ağırlıklı olarak yazılı basın ve TV’den almış. Ülkemizdeki mevcut durum da buna paralel.
Reklamcılar Derneği Yönetim Kurulu Başkanı Sayın Volkan İkiler’in rakamları açıklarken yaptığı konuşma içindeki şu ifadeye katılmamak mümkün değil. “…Rapora bir iletişim pusulası diyebiliriz. Sürekliliği nedeniyle trendleri ortaya koyan bir değeri var.”

Yeri gelmişken, Reklamcılar Derneği’ne ve raporun oluşturulmasında emeği geçen tüm kişi ve kuruluşlara çok teşekkürler. Gerçekten iletişim sektörünün önünü görebilmesi ve mevcut durumunu yorumlaması adına önemli ve eşsiz bir çalışma ortaya koyuyorlar.

Hem globalde, hem de ulusalda medya yatırımları içinde yıldızı parlayan mecranın dijital olması sanıyorum benim gibi sizi de şaşırtmamıştır. Teknoloji yatırımları artmaya devam ettiği ve günlük yaşamda daha çok kullanıcıya ulaştığı sürece, bu pay da düzenli olarak artmaya devam edecektir, nokta.

EDİTÖRÜM ARIYOR!
Lafı uzatmayalım, uzun yazıları kimse sevmiyor, okumuyormuş…
Peki, Yönetici Özeti der ki;
Bu araştırmanın pusulası da dijitali işaret ediyor. Amiyane tabirle “iletişim sektörü dijitalden daha çoook ekmek yer.” Ama dikkat! Dijitalde hâlâ gölgede kalan pek çok alan var. İşi her zaman hizmeti en ucuza verene değil, ehline teslim etmeli. Bu mecrada beklediğimiz sonuçlara ulaşmak için, araştırma ve ölçümleme muhakkak klavuzumuz olmaya devam etmeli. Çekinerek ve eli titreyerek yaklaşmaktan söz etmiyorum, mecrayı iç dinamiklerini bilerek ve doğru planlayarak, hesaplayarak ilerlemeyi kastediyorum.

Ezcümle;
Evet, medya ve reklam yatırımları pastası son yıllarda -limitli de olsa- büyüyor, bu güzel bir haber ama lâkin, dijital kendi payını sadece bu büyümeden değil, çaktırmadan TV ve yazılı basına düşen dilimden de tırtıklayarak artırıyor. Buna dikkat! Sizce de bu biraz sağ cebimden aldım, sola koydum gibi değil mi? Bu denklemin çözümü için biraz daha inovatif fikirlere ihtiyaç var. Hadi hep birlikte düşünelim…

The post Rakamlar Konuşuyor; Büyümenin Lokomotifi DİJİTAL! appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.

İşte iletişim kazaları da tıpkı bu ufak sakarlıklar gibidir. Hem kendinizi mahçup ve utanmış hisseder, hem de size gülen var mı diye bakarsınız çevrenize. Hatta size gülmeseler bile, üstünüze alınırsınız. Peki, sizi rahatlatayım, merak etmeyin. Bu herkesin başına gelebilir.

Ancak gerek günlük hayatta, gerekse ticari yaşamda kimse hata yapmayı sevmez ve istemez. Çünkü hataların doğuracağı sonuçlar çoğunlukla öngörülemez niteliktedir. Özellikle de ticari olarak faaliyet gösteren, göz önünde olan markalar ve o markaları var eden şirketler için durum, bizim günlük yaşamımızdan çok farklıdır.

Kimi hatalar vardır ki pazar payı ve itibar kaybı dışında, yıllarca ve milyonlarca lira yatırım yapılan o markanın varlığının sonlanmasına uzanan kestirmesi güç sonuçlar doğurabilir. Tıpkı iskâmbil kâğıdından yapılmış kulelerin ufak bir esinti ile dağılması gibi, beklenmedik bir etki / rüzgâr üst üste koyduğunuz her şeyi bir anda alt üst edebilir.

2018 yılının son günlerinde MediaCat Dergisi’nde “2018’in en büyük 5 marka hatası” başlıklı güzel bir makale yayınlandı. Bu makaleden kısa bir süre önce de Marketing Türkiye Dergisi’nde, Kasım ayında Dolce & Gabbana’nın yaşadığı bir başka talihsiz iletişim kazasına yer verildi.

Gözden kaçıranlar detayları sosyal medyadan öğrenebilir, ama kısaca özetlersek; İtalyan moda devinin Çin pazarı için hazırlattığı reklam videoları Çin’de tartışmalara, ciddi tepkilere ve boykot çağrılarına neden oldu.

“Chopsticks ile Yemek” başlıklı bir dizi kısa reklam videosunda Çin’li bir model elindeki çubuklarla chopsticklerle geleneksel italyan yemeklerinden pizza, spagetti ve cannoli gibi yemekleri yemeye çalışıyordu. Videolar “DGLovesChina”, “DGTheGreatShow” etiketleri ile paylaşılmıştı.

Sizce her şey ilk bakışta normal mi?

Ama Çin toplumu için bu böyle değildi. Videolar ne sempatik, ne de komik bulunmamıştı. Irkçılık, aşağılama, hakaret, küçümseme unsurları olduğu gibi değerlendirmeler yükseldi.

İletişim mesajlarında kullanılan bazı kültürel öğeler, başka bir toplum / kültür normunda farklı karşılıklara, çağrışımlara tekabül ediyordu. Temel iletişim modeli üzerinden bakarsak; kaynak, mesajını yanlış unsurlarla kurgulamıştı ve alıcılardan beklediğinin dışında bir feedback (geri besleme) almıştı. Sorun kodlamada ve bu kodun alıcılardaki açılımındaydı. Gözden kaçan detaylar, belki zamanlama, istenmeyen önemli bir iletişim kazasına sebep vermiş, ciddi bir kriz yaratmış ve tepkilere neden olmuştu.

Marka, istemediği, amacını aşan bu durum için hızlıca aksiyon alıp, hatasını kabullendi. Yayımlanan 1 dk 25 sn’lik YouTube videosunda markanın iki kurucusu bizzat konuştular. Çin kültürünü çok sevdiklerini, daha önce pek çok kez ziyaret edip hayran kaldıklarını, yaşadıkları bu talihsiz olaydan unutmayacakları bir ders çıkardıklarını ve bunun bir daha kesinlikle tekrarlanmayacağını ifade ettiler. Videonun sonunda her iki kurucu da aynı anda Çin toplumundan yaptığımız hata için “özür dileriz” dediler. Marka ayrıca D&G’nin kurucusu Stefano Gabbana’nın sosyal medya hesabının da hacklendiğini ve buradan paylaşılan hakaret mesajlarının da kendilerine ait olmadığını ifade etti.

Gerçek şu ki günün sonunda bireyler, markalar, şirketler hatta ülkeler için bile bazen iletişim kazaları kaçınılmaz olabilir. Yönetici Özeti’nin geçmiş bazı yazılarında iletişim yönetiminin, eğitimi ve işi iletişim alanı olan uzmanların ellerine emanet edilmesi gerektiğini söylerim. Altını çizdiğim bu noktayla çelişmemek adına belirtmem gerekir ki; markalar, her ne kadar iletişim profesyonelleri tarafından yönetilseler bile, bu iletişim kazalarıyla karşı karşıya kalmayacaklarının %100 garantisine sahip oldukları anlamına gelmez. Çünkü iletişim kazalarında çok çeşitli nedenler ve etkenler söz konusu olabilir. Siz bir iletişim uzmanı olsanız ve ne kadar dikkat etseniz de; planlama, iletişim kurgusu, süreç veya zamanlamada yönetilemeyen bazı kara noktalar, bozuk sektörler söz konusu olabilir.

“…ben bir iletişim kazası yaptım. Tıpkı bir trafik kazasında olduğu gibi kurallara uymadım ve sonuçlarına da katlanmak zorunda kaldım.” Bu ifade sevgili Prof. Dr. Doğan Cüceloğlu’na ait. Raillife Dergisi’nin 2015 Haziran sayısı için yapılmış bir röportajda, sevgili Cüceloğlu iletişim kazalarını çok yalın ve güzel bir dille anlatmış. Ve yaşadığı bir olayı yukarıdaki şekilde tasvir etmiş. Röportaj daha çok insan ilişkileri üzerine olsa bile, profesyonel yaşam ve stratejik iletişim yönetimi adına çıkarılabilecek önemli noktalar yer alıyor. Röportajın tamamına derginin internet sitesinden ulaşabilir ve keyifle okuyabilirsiniz. Yönetici Özeti’nin bu yazı konusu için röportajdan, “hasarsız iletişim için azami kurallar” bölümünü alıntıladım;

Hasarsız iletişim için azami kurallar;

• • İletişimde üslup, her zaman içerikten üstündür, verdiğiniz sözsüz mesajlara dikkat edin.
• • Önce beyin, sonra ağız devreye girmelidir. Ayrıca bazen susmak da bir iletişim kurma şeklidir.
• • Başkalarının bizi anlamadığını söylemek suçumuzu görmezden gelmektir. Kaza tutanağına kendinizden başlayın.

Bu uzun yazının sonunda Yönetici Özeti der ki;

Hatasız kul OL – MAZ! Önemli olan niyettir. Elbette işi ehline teslim etmek gerekir, fakat günün sonunda hatalar da insanlar içindir ve yaşamın ayrılmaz bir parçasıdır. Ama tekrarlanmaması için gerekli dersler de muhakkak alınmalıdır. Bir iletişim kazası yaşandığında, bu kimin hatası diye vakit kaybedip krizin derinleşmesine izin vermek yerine, iç süreçleri, analizleri, hesaplaşmaları sonraya öteleyip hatamıza sahip çıkmalı, nasıl telafi edeceğimizi açıklamalı ve nerede hata yaptı isek, açık yüreklilikle dile getirip özür dilemesini bilmeliyiz. Bu yaklaşım, sessiz kalmanın yaratacağı zarar yığınının altında ezilmemizi de büyük ölçüde engelleyecek, en doğru girişim olacaktır.

Sağlıklı, mutlu, başarılı ve iletişim kazalarından uzak bir 2019 yılı geçirmemiz dilekleriyle…

The post 2019’da da İletişim Kazalarına Dikkat! appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.

The post Bir Marka Değeri Olarak “Zeki Müren” Örneği appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.