Gerek günlük yaşamımızda, gerekse kurumsal düzlemde doğru ve olabildiğince şeffaf bir iletişim süreci oluşturabilmek hayati derecede önem taşır. Tabii eğer karşımızdaki alıcının nezdinde güven kazanmak ve sonraki adımlara geçebilmeyi istiyorsak! Günlük yaşamımızda da öyle değil mi? Net olmayan insanlara karşı güven endeksimizi ve ilişkimizin düzeyini sorgulayalım…

Yazının ilk cümlesindeki ‘hayati’ tanımlaması gayriihtiyari yazılmamış, aksine tamamen yerinde bir tanımlamadır. Organizasyonları harekete geçiren, işler kılan ve bir yerden bir yere taşıyan ya da taşıyamayan baş aktörler makineler değil insanlar, yani o kurumun çalışanları değil midir? İşte tam bu yüzden hayati önem taşır, çünkü kurumlar da canlı yapılardır. Ve her canlı gibi doğar, büyür ve ölürler… 

Asıl konumuza dönersek! Şayet bireysel veya kurumsal düzlemde kaçacak, “U” dönüşü yapılabilecek, gölgede kalması istenen noktalar yaratılmak isteniyorsa o zaman iletişim süreci bildiğimiz model akışını, şeffaflığını ve en önemlisi güvenilir olma yönünü kaybeder. Biz buna örtülü iletişim deriz…

Kaynak bellidir, alıcı nettir. Ancak mesajlar belli belirsiz kodlanmıştır. Aynı konuda farklı ve birbiri ile örtüşmeyen, tutarsız mesajlar vardır. Alıcı tarafında doğru açılamayan, anlamlandırılamayan kısaca bir sonuca yönlendirmeyen bu mesajların, muhakkak ki geri bildirimleri de sağlıksızdır.

Farazi olarak; çok sayıda çalışanın yer aldığı bir fabrikadaki iç iletişim süreci üzerinden düşünmeye çalışalım. Şirket için kârlı geçen bir yıldır, büyümeye dönük yeni yatırımlar, makine ve ekipman alımları vardır. Bu konuda çeşitli yayınların ekonomi sayfalarında, internette o kurumla ilgili haberler yer alır. Öte yanda ise çalışanlar cephesinde çalışma şartlarının iyileştirilmesi ve zam oranlarıyla ilgili sesler yükselmektedir. Bu sesler artık duyulur bir düzeye de ulaşmıştır. Yönetime bir şekilde ulaşan bu seslere şirket yönetiminden gelen bildirimler ne kadar belirsiz ifadeler taşıyorsa, bir söylenen ile diğeri birbirini tutmuyorsa ve sorular cevapsız bırakılıyorsa… Uzayıp giden bu kovalamacanın açtığı kapının ardından görünen; molalarda, yemek aralarında kümelenmiş insan gruplarındaki artış, çalışan verimsizliği, ürünlerle ilgili şikâyet sayısının artışı ve işlerin tamamlanma süresinin uzaması ve hatta belki de grup içinde iş arayanların sayısının çoğalması olacaktır.

Çeşitli kaynaklarda John Sculley’in söylediği rivayet edilen şu söz aslında bir yönü ile konumuzu ne güzel de pekiştiriyor; “Bir kurum içerisinde insan ilişkilerinin olumlu olması, çalışanların bütün enerjilerini daha iyi yapmak yönünde kullanmalarını sağlar. Aksi takdirde enerji, insan ilişkilerinden kaynaklanan sorunları aşmaya yönelir. Böyle bir ortamda yaratıcılıktan söz edilemez.”

Bu yazının Yönetici Özeti şunu söyler; moda tabiri ile tanımlarsak “insan aktifleri”mizi, aktif olmaya devam ettirme çabamızdır iç iletişim ve halkla ilişkiler. Bu yönüyle iletişim sürecimizi örtülü biçimde değil, şeffaf ve güvenilir bir biçimde sürdürmek, çalışanlar açısından olduğu kadar işletmeler için de kestirilebilir sonuçlar ortaya koyacaktır.

The post Her İletişim Doğru İletişim Değildir appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.

Peki siz bu saptamaya katılıyor musunuz? Hadi bakalım o zaman şimdi de parmakları görelim; kurumsal iletişim yönetiminde araştırmadan kimler yararlanıyor? Evet… ? Efendim ? Evet araştırma…

Kulak misafiri olabileceğiniz muhtemel bir diyalogdan temsili bir alıntı; “Vallahi bu konu üzerinde o kadar çok çalışıyoruz ki yine de istediğimiz sonuçlara ulaşamadık. Şaşkınız! Varmak istediğimiz noktanın çok gerisindeyiz. Bakalım, haftaya ekiple yine toplanacağız, daha çok işimiz var, çoook!”

Buradaki en temel problem: “Sorun tespitini doğru yapamamış olmanız” olmasın?

Peki doğru sorun tespitini nasıl mı yapacağız? Elbette araştırma ile!

Araştırmalar kurumlarda genel olarak pazarlama – satış stratejilerine yön vermek ve pazarın fotoğrafını çekmek için kullanılırken; kurum, marka, reklam, itibar gibi iletişim yönetimi kapsamındaki diğer alanlar ne yazık ki çoğu zaman öksüz bırakılır. Oysa araştırma temeline dayandırılmış, ayağı yere basan bir iletişim yönetimi gibisi yoktur!

Araştırıyorum, öyleyse varım!

Kurumsal itibarınızla, markanızla ilgili algının yanlış olduğuna ya da sektörünüzle hatta ürününüzle ilgili ters giden bir şeyler olduğuna dair sinyaller alıyorsanız önce onun ne olduğunu objektif bir biçimde saptamalısınız. Aksi taktirde kişisel düşünceler, öngörüler ile konacak yanlış teşhislerin sizin sorununuzun tedavisine hiç bir faydası olmayacaktır. Üstelik bu yanlış teşhis üzerine pek çok plan, emek ve bütçe harcanacağını da düşünürseniz zincirleme bir hatalar silsilesi içinde kaybolmaktan alıkoyamazsınız kendinizi.

Doğru sorun saptamasına bir örnek verelim; Beyaz Et Sanayicileri ve Damızlıkçıları Birliği tavuk eti ile ilgili asılsız ve olumsuz iddialar karşısında tüketici cephesindeki durumu saptamak ve doğru bir iletişim stratejisi çizmek üzere sektörel bir algı araştırması yaptırır. Bu sonuçlar da düzenlenen basın toplantısı ile kamuoyuna ilan edilir. Sonuç enteresandır; düşünülenin, zannedilenin tersine araştırma sonuçları tüketicinin tavuk tüketimini azaltma gibi bir davranışı olmadığını ortaya koyar. Tavuk etini güvenilir bulmama oranı binde 43’dür. Araştırma tüketicinin tavukla ilgili bir sorunu olmadığı ama tavuk hakkındaki dedikodu ve asılsız iddiaların “bir sorun varmış algısı” yaratığı anlaşılır. Ortada bir iletişim sorunu vardır ve sorunun çözümü için harekete geçilir.

Bir başka örnek ise Gıda Güvenliği Derneği’nden. Gıda Güvenliği Derneği, tüketicilerin gıda güvenliği konusundaki algı ve bilinç düzeyini saptamak amacıyla bir araştırma yaptırır. Araştırma sonrasındaki basın açıklamasından kısa bir alıntı; “Bilgi Düzeyi Araştırması sonuçlarına göre tüketicilerin, alış – veriş tercihlerinde “sağlık üzerine etki” ilk sırada yer almaktadır. Gıdaların sağlık üzerine etkisi konusundaki en güvenilir bilgi kaynağı olarak ise kurumların değil bireylerin olduğu (doktorlar ve diğer sağlık personeli, aile ve arkadaşlar) saptanır. Doğası gereği gıdalar çok sayıda riski bir arada taşıyan ürünlerdir. Bu risklerin bilim esaslı mevzuata dayalı olarak gıda ve sağlık otoriteleri tarafından yönetilmeleri gerekir. Toplumun bu kuruluşlara bireylerden daha az güvenmesi gıda – sağlık ilişkisi konusunda bugün her kesimin yakındığı kafa karışıklığı ve ortamın kirli bilgi (bilim dışı söylem) üretmeye uygun hale gelmesinin ana nedenidir.”

Doğru sorun tespiti = doğru eylem planı!

Ortaya çıkan bu net ve objektif sonuçlar yerine kişisel kanaatler ve saptamalar üzerine kurulu bir sorun tarifi yapılsa ve bu doğrultuda kurgulanan bir eylem planı ile hareket edilse sizce nereye varılabilirdi?

Evet, bazen araştırma sonuçları sizin de öyle olduğunu tahmin ettiğiniz sonuçlara da hükmedebilir. Böylesi bir durumda merak etmeyin, boşuna araştırma yaptırmış olmazsınız! İşin iyi tarafı araştırma sonuçları sizin hipotezinizi destekler ve elinizi güçlendirir. Daha sağlam bir temel ve daha fazla malzeme ile yola çıkarsınız.

Bu yazının Yönetici Özeti şudur: Araştırma iletişim yönetimi için candır!

Diğer yandan bir kısım iletişimciler olarak çuvaldızı da önce biraz kendimize batırmalıyız derim. İletişim yönetimi sürecinde araştırmaya başvurulması gerektiğine önce kendimiz ikna olmalıyız. Gerekliliğine biz inanmadıkça projelerimizi de doğru temellere dayandıramamış oluruz. Harcanan zaman, emek ve bütçeyi de hemen ekleyelim.

Endişe etmeyin, araştırmaya ayrılacak bütçe, temelsiz bir iletişim planından daha az masraflı olacaktır.

Görsel kaynak;
http://www.sbs.ox.ac.uk/sites/default/files/content-images/abstract/businessman-business-sketch.jpg

The post Doğru İletişim Yönetimi Sizi Nereye Götürür? appeared first on Pazarlama İletişimi Platformu.